+48 22 731 70 88
Profesjonalny operator to nie tylko osoba, która dobrze obsługuje maszynę, ale także pracownik, który potrafi dostrzec zagrożenie, powiedzieć „stop” i zadbać o bezpieczeństwo swoje oraz innych.
O tym, co wyróżnia profesjonalnego operatora, jaką rolę odgrywa rutyna i presja czasu oraz dlaczego pracownik powinien mieć możliwość przerwania niebezpiecznej pracy, rozmawialiśmy podczas eRobocze SHOW z Dorotą Sadowską i Katarzyną Krzemińską, specjalistkami BHP z Oddziału Warszawa-Wola Stowarzyszenia Służb BHP. Drugim ważnym tematem rozmowy były nadchodzące zmiany dotyczące pracy w wysokich temperaturach i przygotowanie firm do coraz częstszych upałów.
Dobry operator to niekoniecznie jeszcze operator profesjonalny. Ten drugi powinien bowiem patrzeć szerzej niż tylko na wykonywaną przez siebie czynność. Obsługując maszynę, musi kontrolować nie tylko jej pracę, ale także otoczenie, innych pracowników i procesy prowadzone w pobliżu.
Profesjonalizm oznacza również świadomość własnych ograniczeń. Jeżeli warunki pracy stają się niebezpieczne, operator powinien potrafić odmówić wykonania zadania do czasu usunięcia zagrożenia. Decyzja o przerwaniu pracy nie zawsze jest łatwa. Pracownik może obawiać się reakcji przełożonego, presji na termin albo tego, że jego zachowanie zostanie odebrane jako brak zaangażowania.
Tymczasem zdaniem specjalistek BHP właśnie możliwość powiedzenia „stop” jest jednym z elementów dojrzałej kultury bezpieczeństwa. Jeżeli firma rzeczywiście ją buduje, pracownik powinien wiedzieć, że zgłoszenie zagrożenia nie będzie traktowane jako problem.
– To nie jest tylko odpowiedzialność pracownika, że „ja nie wykonam żadnych działań”, ale to jest też odpowiedzialność zarządcza, czyli osób, które organizują pracę pracowników w takich warunkach – podkreślała Dorota Sadowska.
Doświadczenie operatora jest ogromną wartością, ale może mieć również drugą stronę. Wieloletnia praca bez wypadku może prowadzić do przekonania, że skoro przez kilkanaście lat nic się nie wydarzyło, kolejne lata również będą bezpieczne.
Problem pojawia się wtedy, gdy odstępstwa od zasad zaczynają być akceptowane. Jedno ryzykowne zachowanie nie kończy się wypadkiem, drugie również, więc z czasem zaczyna być traktowane jako normalny sposób wykonywania pracy.
Dopiero nietypowe zdarzenie może pokazać, jak niewielka jest granica między rutyną a poważnym zagrożeniem. Skutkiem może być nie tylko drobny uraz, ale również ciężki wypadek, trwała niezdolność do pracy czy śmierć.
Drugim tematem rozmowy były przepisy dotyczące pracy w wysokich temperaturach, które mają zaczną obowiązywać w 2027 r. Zmiany są odpowiedzią m.in. na coraz częstsze występowanie wysokich temperatur związanych ze zmianami klimatu.
– To nie chodzi tutaj o przygotowanie butelki wody, tylko przygotowanie całej organizacji, czyli zaplanowanie czasu pracy, zaplanowanie możliwości odpoczynku w trakcie pracy, pomieszczeń, gdzie mogą trochę się zregenerować pracownicy – zwracała uwagę Katarzyna Krzemińska.
Dla firm budowlanych oznacza to konieczność wcześniejszego przygotowania organizacji pracy. W przypadku prac wykonywanych na zewnątrz szczególnie istotne może być przesunięcie cięższych zadań na godziny poranne, kiedy temperatura jest niższa. Takie rozwiązania już są stosowane przez niektóre firmy.
Upał nie jest wyłącznie kwestią komfortu. Wysoka temperatura może prowadzić do odwodnienia, zaburzeń koncentracji i problemów z percepcją. W przypadku operatorów maszyn, którzy wykonują często precyzyjne i odpowiedzialne zadania, takie pogorszenie sprawności może mieć bezpośrednie przełożenie na bezpieczeństwo.
Dlatego firmy powinny już teraz przeanalizować, w których miejscach i momentach pracy występuje największa ekspozycja na wysoką temperaturę. Następnie można odpowiednio zmodyfikować organizację pracy, zaplanować przerwy, miejsca odpoczynku i sposób zabezpieczenia pracowników.
Kluczowe jest również dopasowanie tych rozwiązań do rodzaju inwestycji. Inne warunki będą panować na dużej budowie, inne przy pracach liniowych, a jeszcze inne podczas pracy operatora maszyny w pełnym słońcu.
Wysokie temperatury będą coraz częściej wymuszały zmianę sposobu organizacji pracy. Podobnie jak w przypadku innych zagrożeń, najważniejsze jest jednak nie reagowanie dopiero wtedy, gdy wydarzy się wypadek, lecz wcześniejsze rozpoznanie ryzyka i przygotowanie odpowiednich procedur.
Magdalena Bodziak
Inspektor pracy może pojawić się na budowie bez zapowiedzi, a pierwsze sprawdzenie często dotyczy tego, co widać od razu – pracy na wysokości, zabezpieczeń i stanu rusztowań.
Ewa Ryś, kierownik Oddziału w Tarnobrzegu Okręgowego Inspektoratu Pracy w Rzeszowie oraz insp. Michał Puk, specjalizujący się w kontrolach na budowach, pojawili się na scenie eRobocze SHOW i opowiedzieli o procedurach związanych z kontrolami na budowach.
Jak podkreślali kontrola PIP nie zawsze jest wcześniej zapowiedziana. Inspektorzy mogą pojawić się zarówno w ramach zaplanowanych działań, jak i w reakcji na skargi, zgłoszenia czy wypadki przy pracy.
Zobacz całą rozmowę na Robocze TV:
Źródłem kontroli są także własne obserwacje. Inspektorzy wiedzą, gdzie prowadzone są inwestycje, śledzą informacje pojawiające się w mediach i mogą zwrócić uwagę na budowę podczas wykonywania innych czynności. Jeżeli zauważą bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia, mogą zareagować niezależnie od wcześniejszych planów kontrolnych.
Kontrola rozpoczyna się od okazania przez inspektora legitymacji służbowej oraz poinformowania o jej celu i zakresie. – W pierwszej kolejności inspektorzy reagują na nieprawidłowości stwarzające bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia osób wykonujących roboty, a także osób postronnych – tłumaczy Ewa Ryś.
Zdarza się, że na widok inspektora niektórzy pracownicy próbują uciekać.
Inspektorzy nie mają jednak uprawnień do fizycznego zatrzymywania osób, które uciekają z budowy. W praktyce mogą natomiast próbować ustalić, kto znajdował się na terenie inwestycji. Pomocne są wykonywane przed wejściem na budowę zdjęcia, na podstawie których można później zidentyfikować osoby pracujące na miejscu.
Najczęściej stwierdzane nieprawidłowości dotyczą stanu technicznego rusztowań oraz wykonywania prac na wysokości. To właśnie te zagrożenia są często widoczne jeszcze przed rozpoczęciem szczegółowej kontroli.
Inspektorzy sprawdzają również m.in. sposób prowadzenia robót ziemnych, eksploatację maszyn oraz stosowanie środków ochrony indywidualnej.
Najpoważniejszą „czerwoną flagą” jest praca na wysokości bez odpowiednich zabezpieczeń. Taka sytuacja może świadczyć nie tylko o błędzie pojedynczego pracownika, ale również o braku właściwego nadzoru.
– Albo, co gorsze, nadzór jest, ale akceptuje sposób wykonywania pracy, który prowadzi najczęściej do wypadków przy pracy, w tym do wypadków śmiertelnych – podkreślał insp. Michał Puk.
Po przeprowadzeniu czynności inspektor sporządza protokół kontroli, w którym dokumentuje ustalony stan faktyczny. Jeżeli zostaną stwierdzone nieprawidłowości, może wydać środki prawne przewidziane w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy, w tym decyzje nakazujące ich usunięcie.
W przypadku poważnych naruszeń może zostać również nałożony mandat. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w których stwierdzone nieprawidłowości wymagają natychmiastowej reakcji.
Od 8 lipca 2026 r. wzrosły również wysokości mandatów za wykroczenia przeciwko prawom pracownika. W określonych przypadkach grzywna może wynosić od 2000 do 5000 zł, a przy recydywie sięgać 10 tys. zł.
Nie zawsze jednak sprawa kończy się mandatem. Jeżeli naruszenie jest szczególnie poważne, np. wiąże się z ciężkim lub śmiertelnym wypadkiem, zakres odpowiedzialności może być znacznie większy.
PIP od lat prowadzi działania ukierunkowane na poprawę bezpieczeństwa w budownictwie. W latach 2022–2025 realizowana była strategia dla bezpieczeństwa budownictwa. Jednym z najważniejszych wskaźników jest liczba osób, które zginęły w wypadkach przy pracy.
W 2022 r. odnotowano 105 ofiar śmiertelnych w budownictwie, natomiast w 2025 r. liczba ta spadła do 69. Tendencja jest więc korzystna, choć cel pozostaje znacznie bardziej ambitny – całkowite wyeliminowanie śmiertelnych wypadków.
Działania PIP nie ograniczają się przy tym do kontroli i kar. Inspekcja prowadzi również działania prewencyjne i edukacyjne, w tym szkolenia oraz programy poświęcone bezpieczeństwu pracy.
Szczególne znaczenie ma edukowanie osób, które dopiero rozpoczynają pracę. Znajomość zasad bezpiecznego wykonywania obowiązków, ale także własnych praw i obowiązków, może w przyszłości przełożyć się na zachowanie pracowników już bezpośrednio na budowie.
Bezpieczeństwo zaczyna się więc nie od kontroli, ale od przygotowania do pracy. Inspektor może pojawić się bez zapowiedzi, jednak przedsiębiorca, który właściwie organizuje pracę, zapewnia nadzór i reaguje na zagrożenia, nie powinien obawiać się samej kontroli – jej celem jest przede wszystkim wyeliminowanie sytuacji, które mogą doprowadzić do wypadku.
Magdalena Bodziak
Sprawna i nowoczesna maszyna to dopiero początek – o bezpieczeństwie decydują również ludzie, ich zachowania, komunikacja i gotowość do zgłaszania problemów.
O kulturze bezpieczeństwa, roli operatora i odpowiedzialności kadry zarządzającej rozmawialiśmy na scenie eRobocze SHOW w Mielcu z Andrzejem Rozlachem, dyrektorem Oddziału UDT w Krakowie. Jak podkreślał nasz gość, bezpieczeństwo techniczne nie kończy się na sprawnym urządzeniu – równie ważne są postawy osób, które maszyny obsługują, oraz sposób, w jaki firma reaguje na zagrożenia.
Urząd Dozoru Technicznego zajmuje się bezpieczeństwem technicznym urządzeń podlegających dozorowi. Ich stan techniczny i zgodność z wymaganiami są oczywiście podstawą bezpiecznej eksploatacji, jednak nawet najlepsze zabezpieczenia nie wyeliminują wszystkich zagrożeń.
Kluczowym elementem całego systemu pozostaje człowiek. Operator musi nie tylko prawidłowo obsługiwać maszynę, ale również stosować się do instrukcji, właściwie oceniać sytuację i reagować na pojawiające się zagrożenia.
– Bezpieczeństwo to ogólnie cały system eksploatacji urządzeń. Zaczyna się od stanu technicznego urządzenia, ale bardzo istotnym, o ile nie najważniejszym elementem całego systemu bezpieczeństwa jest personel obsługujący – mówił Andrzej Rozlach.
Jak pokazują doświadczenia UDT, współczesne maszyny stosunkowo rzadko są bezpośrednią przyczyną wypadków. Według statystyk przywoływanych przez Nadzór aż 96 proc. wypadków związanych z urządzeniami podlegającymi dozorowi technicznemu ma związek z czynnikiem ludzkim.
– Sprzęt w dzisiejszych czasach naprawdę bardzo rzadko zawodzi. Jeżeli jest użytkowany zgodnie z instrukcją, zgodnie z wytycznymi, parametrami, to praktycznie do tych wypadków nie dochodzi – podkreśla dyrektor krakowskiego oddziału UDT.
To właśnie w tym miejscu pojawia się pojęcie kultury bezpieczeństwa. Nie jest ona kolejnym zbiorem procedur, który można po prostu wdrożyć w firmie. To sposób myślenia i codziennego działania pracowników.
Kultura bezpieczeństwa opiera się przede wszystkim na przywództwie, dobrej komunikacji, budowaniu odpowiednich postaw oraz uczeniu się organizacji na własnych doświadczeniach i błędach.
Pierwszym elementem jest przywództwo. Jeżeli kierownictwo nie traktuje bezpieczeństwa jako rzeczywistego priorytetu, trudno oczekiwać, że pracownicy będą postępować inaczej. Sam komunikat szefa, że bezpieczeństwo jest ważne, jednak nie wystarczy.
Równie istotne jest stworzenie warunków, w których pracownik może bez obaw powiedzieć o problemie, błędzie czy zagrożeniu. Dzięki temu firma może reagować, zanim niewielki problem przerodzi się w poważne zdarzenie.
– Jeżeli nie ma woli od najwyższego kierownictwa wdrożenia tego typu rozwiązań, to oczywiście skończy się to fiaskiem. Przede wszystkim przywództwo, dobra komunikacja, budowanie postaw oraz uczenie się organizacji na własnych doświadczeniach – wylicza Andrzej Rozlach.
Otwarta komunikacja jest szczególnie ważna w przypadku operatorów maszyn. To oni na co dzień korzystają ze sprzętu i mogą zauważyć problemy, których nie dostrzega kierownictwo.
Pracownik może np. zwrócić uwagę na rozwiązanie, które jest niewygodne, nieergonomiczne albo potencjalnie niebezpieczne. Jeżeli taki sygnał nie dociera wyżej, problem pozostaje nierozwiązany.
Dlatego kultura bezpieczeństwa wymaga stworzenia kanałów komunikacji i zachęcania pracowników do przekazywania informacji zwrotnych. Nie chodzi przy tym o szukanie winnego, lecz o wykorzystanie doświadczenia pracowników do poprawiania sposobu działania całej organizacji.
– Tam, gdzie pracownicy mogą swobodnie mówić o zagrożeniach, błędach czy wątpliwościach, organizacja szybciej się uczy, skuteczniej wzmacnia bezpieczeństwo i pozwala unikać pewnych krytycznych zagrożeń – zauważa rozmówca.
Budowanie kultury bezpieczeństwa jest procesem długofalowym. Nie da się go przeprowadzić jedną deklaracją kierownictwa ani samym wdrożeniem procedur.
Pracownicy muszą widzieć, że ich zaangażowanie jest rzeczywiście traktowane poważnie. Jeżeli operator zgłasza problem i firma na niego reaguje, rośnie zaufanie i gotowość do kolejnych działań. Jeżeli natomiast zgłoszenia są ignorowane, pracownicy szybko uczą się, że nie warto mówić o problemach.
Dlatego przykład powinien wychodzić od kadry zarządzającej. Liderzy powinni nie tylko mówić o bezpieczeństwie, ale przede wszystkim pokazywać własnym zachowaniem, że jest ono rzeczywistym priorytetem.
Kultura bezpieczeństwa powinna być obecna również w codziennej komunikacji – poprzez rozmowy, tzw. safety moments, analizowanie zdarzeń i dzielenie się doświadczeniami. Dzięki temu bezpieczeństwo przestaje być wyłącznie obowiązkiem działu BHP czy zestawem zapisów w instrukcji.
Dbanie o bezpieczeństwo ma również wymiar biznesowy. Poważny wypadek lub katastrofa może oznaczać dla przedsiębiorstwa nie tylko konsekwencje zdrowotne i ludzkie, ale również ogromne koszty finansowe i prawne.
Szczególnie dotkliwe mogą być one dla małych i średnich firm, które nie zawsze są w stanie łatwo poradzić sobie ze skutkami poważnego zdarzenia.
Kultura bezpieczeństwa nie zastąpi sprawnej maszyny, procedur czy kontroli technicznych. Powinna je jednak uzupełniać, bo nawet najlepiej zaprojektowane urządzenie pozostaje elementem systemu, w którym najważniejszą rolę nadal odgrywa człowiek.
W Chinach, po środku miasta Jinan pojawił się… ogromny balon, pokrywający teren budowy o powierzchni 20000 metrów kwadratowych, sięgający 50 metrów wysokości! Jego zadaniem jest ochrona sąsiadujących osiedli przed pyłem i hałasem.
Balon wykorzystuje podciśnienie i systemy filtracji powietrza do separowania zanieczyszczeń powstających podczas prac budowlanych w jego wnętrzu. Jak przekazała przedstawicielka chińskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Mao Ning, konstrukcja urządzenia pozwala na szybkie i proste transportowanie i montaż w miejscu budowy.
Balonowa kopuła jest wykonana z poliestru pokrytego PVDF - fluorkiem winylidenu, który posiada odpowiednie właściwości mechaniczne i cieplne, a także jest odporny chemicznie. W balonie znajdują się też przezroczyste fragmenty, którymi do środka wpada światło słoneczne. Podobno przygotowano go na pokrywę śnieżną o grubości pół metra i wichurę o sile 12 w skali Beauforta.
Pod osłoną balona realizowany jest projekt rewitalizacja Honglou 1905 - największa renowacja w Jinan liczącym obecnie 9,2 miliona mieszkańców.
Źródło: dezeen.com
Fot.: facebook (Mao Ning)
Już za niecały miesiąc we Wrocławiu odbędzie się konferencja pod hasłem "Budowa - Stop Wypadkom". Tematem będzie "Bezpieczeństwo pracujących na budowie misją, powołaniem, obowiązkiem kadry inżynieryjno - technicznej". Organizatorem jest Państwowa Inspekcja Pracy - Okręgowy Inspektorat Pracy we Wrocławiu, Politechnika Wrocławska oraz Dolnośląska Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa.
Wydarzenie podzielono na dwa moduły: po rejestracji uczestników i otwarciu o 10:00 rozpocznie się pierwszy. Drugi rozpocznie się o 11:40. Wystąpi wielu prelegentów związanych z sektorem budowlanym, którzy opowiedzą między innymi o technologii BIM z obszarze bezpieczeństwa pracy, potencjale koncepcji budownictwa 4.0 w kontekście BHP czy prawidłowym stanie nawodnienia organizmu jako jednym z elementów bezpiecznej pracy.
Pod koniec konferencji odbędzie się dyskusja oraz wręczenie nagród laureatom konkursu "Buduj Bezpiecznie".
Konferencja odbędzie się 19 listopada 2024 w Ośrodku Szkolenia Państwowej Inspekcji Pracy we Wrocławiu przy ulicy Mikołaja Kopernika 5 w sali 11, w godzinach 9:00 - 14:30.
Patronat medialny nad wydarzeniem obejmuje portal erobocze.pl.
Udział stacjonarny w konferencji należy potwierdzić do 31.10.2024 za pomocą formularza online. Udział online jest dostępny za pośrednictwem linku youtube.
Fot.: Umit Yildirim
W Tawęcinie koło Lęborka, 10 lutego 2023 roku doszło do tragicznego wypadku w którym zginął 26 letni pracownik placu budowy. Mężczyzna upadł, a następnie przygniotła belka spadająca z konstrukcji budowanego domu.
Jak informowała Magdalena Zielke z Komendy Powiatowej Policji w Lęborku, "Otrzymaliśmy zgłoszenie o wypadku. 26-letni mężczyzna miał spaść z wysokości około trzech metrów podczas budowy domu. To mieszkaniec powiatu wejherowskiego, który poniósł śmierć na miejscu. Funkcjonariusze zabezpieczyli miejsce zdarzenia i wykonali niezbędną dokumentację".
Okoliczności wypadku bada Państwowa Inspekcja Pracy.
Fot. OSP Tawęcino
W grudniu 2011 roku w Poznaniu doszło do wypadku - przewrócenia się mobilnego dźwigu o masie 50 ton. W wyniku zdarzenia jeden z pracowników budowy zginął, drugi został ciężko ranny. Operator przewróconej maszyny pracował pod wpływem alkoholu i zbiegł z miejsca wypadku.
Nietrzeźwy operator otrzymał zarzuty: pracy po spożyciu alkoholu, niedokładnego sprawdzenia posadowienia maszyny przed przytąpieniem do pracy, złej oceny masy podnoszonych przedmiotów i kierowania dźwigiem mimo sądowego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. W październiku 2015 roku sąd skazał go na 3 lata więzienia i 5 lat zakazu prowadzenia pojazdów. W 2016 roku do ponownego rozpatrzenia skierowano kwestię powodu przewrócenia się maszyny. Ostatecznie okazało się, że dźwig nie przewrócił się wskutek błędu operatora, a złego przygotowania gruntu.
"Dźwig został usadowiony w miejscu, gdzie grunt nie był gruntem rodzimym, a powierzchnią, na której wcześniej były prowadzone prace budowlane, i która została po prostu zasypana. Oprócz tego, że nie był gruntem rodzimym, nie doszło tam do właściwego zagęszczenia tego gruntu w taki sposób, aby miał parametry pozwalające na postawienie tam dźwigu" - mówiła wówczas sędzina Danuta Kasprzyk.
Fot. Głos Wielkopolski Plus
Większość czytelników erobocze.pl z pewnością kojarzy kanał Youtube Tomka Klarkowskiego, pracownika żurawi, który zwracał uwagę na problemy dręczące pracowników tego sektora. Teraz sprawą nadużyć i naruszeń przepisów postanowili zająć się reporterzy Dużego Formatu i TVN. Efekty ich pracy są jeszcze bardziej przerażające niż można przypuszczać.
Z reportażu publikowanego na łamach Dużego Formatu wynika, że operatorem żurawia można zostać praktycznie bez kursu - trzeba oczywiście zapłacić, ale część teoretyczna opiera się na wykuwanych na pamięć testach, a praktyczna - na kilku godzinach spędzonych w pracy bez obciążenia. I to tyle, można ruszać na budowę, najczęściej w firmie, u której kurs został zorganizowany. Nie trzeba chyba przypominać, jaka odpowiedzialność ciąży na operatorze żurawia - świadczą o tym statystyki: 181 wypadków śmiertelnych w ciągu ostatniego dziesięciolecia. Tych, o których wiemy, bo zdaniem reporterów wiele jest ukrywanych...
Realia pracy na wysokości wyglądają znośnie - w papierach. W praktyce dźwigowych zatrudnia się często na minimalnej płacy, byle tylko opłacić ubezpieczenie. Reszta pieniędzy "w kopercie", choć niektórzy pracodawcy są znani z notorycznego oszukiwania pracowników. Nie ma mowy o ośmiogodzinnej dniówce, przecież place budowy pracują po 11 - 12 godzin dziennie (choć w książce . W reportażu przeczytamy o operatorach, którzy wyrabiali po 280 godzinn tygodniowo! Wiatr może stanowić powód do wyłączenia maszyny, ale tylko teoretycznie. Niewiele żurawi faktycznie staje przy podmuchach silniejszych niż 15 metrów na sekundę. W połączeniu z operatorami "z ulicy", bez żadnej wiedzy praktycznej, to proszenie się o wypadek.
Powody takiego stanu rzeczy można się doszukiwać w obawie przed karami umownymi za niedotrzymanie terminu budowy. Żuraw musi pracować, bez względu na okoliczności, bo inaczej - opóźnienia. Firmom prowadzącym szkolenia nie opłaca się oblewać kursantów, bo ci wówczas najpewniej przejdą do konkurencji. UDT na egzaminach też zarabia. Rynek zapełnia się w ten sposób operatorami, którzy podejmują pracę za zaniżone stawki, byle tylko zdobyć doświadczenie.
Kolejny problem to liczba maszyn starych, ledwie dopuszczonych do użytku, które zdaniem specjalistów powinny już dawno być wyłączone i zezłomowane... A jednak pracują. W reportażu w Dużym Formacie wymienionych jest zaledwie kilka przypadków awarii żurawia spowodowanych najprawdopodobniej złym stanem technicznym - choć doskonale wiemy, że nie każda tego rodzaju sytuacja jest w ogóle zgłaszana. Jak twierdzi Tomek Klarkowski, wiele dźwigów pracujących w Polsce jest kupowanych na OLX "na części", a potem montowana na miejscu, byle dało się jakoś pracować.
A UDT, czyli organ mający całą tę sytuację kontrolować, zarzeka się, że ani o niesprawnych dźwigach dopuszczonych do pracy, ani o papierowych egzaminach niczego nie słyszał. Wypadki to "pojedyńcze zdarzenia", a liczba niedopuszczonych żurawi z roku na rok... maleje!
Źródło: Duży Format, Youtube Einar Thorwaldsen
Bezpieczeństwo osób poruszających się pieszo w pobliżu maszyn to bardzo istotna kwestia. Nie trzeba chyba przypominać, jak kończą się wypadki w których ktoś nieopatrznie wejdzie pod koła czy gąsienice koparki. Problem polega na tym, że na placu budowy nie zawsze panuje porządek i cisza, a zdezorientowani piesi pracownicy mogą paść ofiarą wypadku przez nieprzewidywalny przypadek. Dlatego firma Brigade Electronics postanowiła stworzyć "dźwiękowy kierunkowskaz", który ma dodatkowo zwiększyć bezpieczeństwo. Urządzenie nosi nazwę bbs-TI.

Montowane na boku maszyny, synchronizuje działanie z kierunkowskazami. Kiedy te są uruchamiane, głośnik ostrzega przechodniów, że maszyna będzie skręcać. Co więcej, system ten ma być sprzężony z poprzednim modelem tej samej firmy o nazwie White Sound, służącym do ostrzegania pracowników o nadciągającym niebezpieczeństwie przy pomocy dźwięków dedykowanych dla konkretnych osób. W ten sposób ilość hałasów w miejscu pracy nie jest znacznie zwiększona, a osoby znajdujące się w bezpośrednim zasięgu maszyny zostaną ostrzeżone.
Brigade Electronics zadbała o to, by sygnały przekazywane przez urządzenia były zrozumiałe bez względu na język, jakim posługują się pracownicy. Alarm można wyłączyć, na przykład na czas pracy nocą, a także ustawić na działanie do określonej prędkości jazdy.
Jak mówił przedstawiciel Brigade Electronics, Corey Heniser: "Jednym z najczęstszych powodów kolizji pojazdów z pieszymi jest manewr skrętu. Wiele zrobino już w kierunku zwiększenia świadomości kierowców w kwestii przechodniów i rowerzystów znajdujących się w martwym punkcie, ale to nie zawsze wystarcza by pomóc wrażliwym użytkownikom dróg - w szczególności, kiedy poruszają się z większą prędkością, niezauważeni przez operatora. bbs-TI pomoże chronić narażone osoby i uczyni floty bezpieczniejszymi".
Dwie wywrotki dostarczały materiał pod nasyp przy budowie autostrady. Jeden z kierowców, myśląc, że jego ładunek jest już całkiem wysypany, ruszył naprzód, przewracając się na sąsiadujący pojazd. Człowiek w kabinie przygniecionego pojazdu odniósł poważne obrażenia - uraz pleców i liczne złamania.
Dochodzenie w sprawie tego wypadku wykazało, że przyczyną całej sytuacji był źle wyważony ładunek w przewróconym samochodzie. Kiedy kierowca ruszył, ciężar ładunku w podniesionej skrzyni przeważył, co doprowadziło do tragedii. Tego rodzaju wypadki, szczególnie na nierównym i niepewnym podłożu, zdarzają się często. Dobrze jest zredukować ryzyko ich wystąpienia przez wzięcie pod uwagę szeregu czynników.
Kiedy skrzynia jest podniesiona, bardzo łatwo o wywrotkę - środek ciężkości przenosi się z okolic ramy pojazdu na wysoko położone miejsce ładunkowe. Dlatego należy unikać zatrzymywania się obok siebie, tak jakby zasięg padania przewracającej się ciężarówki stanowił strefę niebezpieczną. Nigdy nie należy zrzucać ładunku, kiedy inne pojazdy lub ludzie znajdują się w pobliżu. Równie istotny jest charakter gruntu, szczególnie, kiedy pozbywamy się materiału o wysokiej kleistości, który prawdopodobnie zostanie w skrzyni. Kierowca powinien się upewnić, że stoi na równym podłożu, kiedy zaczyna opróżnianie skrzyni. Nie należy pozostawiać materiału w skrzyni na noc, kiedy spodziewamy się mrozów, ponieważ zamarzanie może doprowadzić do przyklejenia się ładunku.
Przed rozpoczęciem zrzutu dobrze jest przejść się dookoła samochodu i sprawdzić, czy wszystkie opony są odpowiednio napompowane. W miarę możliwości powinno się także sprawdzić zawieszenie. Pierwsze kroki w stronę bezpieczeństwa podejmuje się jednak jeszcze na etapie załadunku: materiał powinien być równomiernie rozłożony w skrzyni. Kiedy wydarzył się opisywany wypadek, urobek w przewróconej ciężarówce nie był wyrównany.
Pożar maszyny może być wywołany wieloma czynnikami. Od zaniedbań użytkownika - tu mowa o zabrudzonych układach chłodzenia, naciekach ze smaru czy oleju, a także o paleniu podczas pracy - przez niebezpieczną pogodę, aż po zdarzenia losowe, zupełnie niezależne od nas. W każdym wypadku strata jest ogromna, a można jej w prosty sposób uniknąć...
Kiedy ogień zostaje zauważony przez operatora maszyny, zwykle jest już za późno. Płomienie widoczne na zewnątrz są trudne do stłumienia i najprawdopodobniej zdołały już wyrządzić nieodwracalne szkody w konstrukcji. Co więcej, próby gaszenia mogą się okazać nie tylko próżne, ale również niebezpieczne. Dlatego lepiej zabezpieczyć się na wypadek ognia - to prostsze, niż się wydaje!

Weźmy na przykład systemy wykrywania i gaszenia ognia marki Dafo. Pod maską instalowany jest liniowy termometr, wykrywający niebezpieczne temperatury. Kiedy czujniki wykryją zagrożenie, operator jest o tym fakcie natychmiast informowany przy pomocy alarmującego sygnału dźwiękowego i świetlnego. Jednocześnie uruchamiany jest układ gaszący, który przy pomocy specjalnego czynnika momentalnie tłumi ogień. Zbiorniki substancji gaśniczych mają pojemność od 5 do 25 litrów i zawierają dwutlenek węgla lub proszek. Problem polega jedynie na tym, że marka Dafo zaopatruje maszyny nowe - starsze modele trzeba czasem wyposażyć w coś innego.

Z pomocą przyjdą takie marki jak Fumo, Proxy Trade czy Systemy Gaśnicze. Taki na przykład Proteng Engine marki Fumo to praktycznie rura średnicy 18 milimetrów i długości 2 metrów, którą montuje się pod maską. Zawiera około pół kilograma środka gaśniczego, uwalnianego wskutek wzrostu ciśnienia wynikającego z nagłego skoku temperatury. Moment "gaszenia" zaznaczony jest potężnym hukiem (około 120 dB), który sygnalizuje uwolnienie środka gaśniczego. W tym samym momencie, kiedy substancja zetknie się z powietrzem, otoczenie ulega gwałtownemu ochłodzeniu, a ogień jest stłumiony w zalążku. Jeden moduł wystarczy do zabezpieczenia około jednego metra sześciennego przestrzeni.
Istotnym elementem takiego systemu gaśniczego jest zewnętrzne źróło zasilania, automatyczna aktywacja i brak konieczności jakiejkolwiek obsługi. Tak jest na przykład w układach firmy Systemy Gaśnicze, które opierają swoje działanie na rezystancyjnych czujnikach temperatury, mogą być zasilane z zewnętrznego akumulatora 12V i podłączone do interfejsu CAN-bus.
Podsumowując, na rynku znajdziemy sporo propozycji zabezpieczenia przed pożarem. Może warto się zaopatrzyć przed kolejnym sezonem na upały?
Operator koparki na budowie zabudowań mieszkalnych podniósł zbiornik na beton, mocując go do ramienia maszyny. Następnie wycofał, zahaczając ramieniem o linię wysokiego napięcia. Kabel został zerwany i spadł na ziemię. Prąd poraził przechodzącego obok pracownika budowy, zabijając na miejscu.
Podczas późniejszego dochodzenia, operator maszyny zeznał, że po zerwaniu kabla poczuł jedynie lekkie mrowienie w dłoniach, ale puścił joysticki by zatrzymać maszynę. Tymczasem przewód wysokiego napięcia nawet nie dotknął ofiary wypadku: wystarczyło, że spadł nieopodal. Potencjał elektryczny był na tyle duży, że mężczyzna momentalnie padł martwy.
Jak się później okazało, operator maszyny często jeździł po tym placu budowy, ale przewody zamontowano niedawno. Siedmioosobowa ekipa odbywała wcześniej szkolenie z zakresu bezpieczeństwa na tym placu budowy. Istnieją przypuszczenia, że dach koparki zasłaniał operatorowi widoczność.
Wypadku można było łatwo uniknąć. Przed wejściem do maszyny i rozpoczęciem pracy, operator powinien dokładnie obejrzeć otoczenie pod kątem niebezpieczeństw. Pracownicy piesi również powinni być zaznajomieni z potencjalnymi zagrożeniami związanymi z przebiegiem linii wysokiego napięcia. Podczas pracy w pobliżu takich linii, przy maszynie powinien być obecny obserwator, który w razie potrzeby ostrzega przed kolizją. A przede wszystkim: za każdym razem, kiedy na placu budowy zachodzi istotna zmiana, wszyscy powinni być o tym poinformowani.
Pracownik budowy został wyznaczony do przewożenia zaprawy murarskiej z betoniarki w pobliże miejsca przeznaczenia. Mieszalnik znajdował się w osłoniętym miejcu, pod nisko opadającą płachtą materiału - tak, że wychodząc spod niej z taczką trzeba było się schylać i poruszać tyłem.
Ofiara wypadku wychodziła właśnie spod materiału, ciągnąc za sobą taczkę, nie zauważając jednak pracującej w pobliżu ładowarki. Operator również nie widział kolegi. Uderzył w niego i przejechał. Jeden ze świadków wypadku zaalarmował operatora, by ten się zatrzymał, ale jego sygnały zostały źle odebrane - maszyna wycofała, jeszcze raz przygniatając nieszczęśnika z taczką.
Przejechany mężczyzna zmarł na miejscu, wskutek licznych obrażeń torsu i głowy. Dochodzenie w sprawie wypadku wykazało, że miejsce wyznaczone do mieszania zaprawy nie miało określonych punktów wyjścia, a pracownicy musieli praktycznie wypełzać spod osłaniającego je materiału. Na placu budowy nie było też żadnych urządzeń kontrolujących ruch, które mogłyby ostrzegać pieszych pracowników przed niebezpieczeństwem.
Doskonale wiadomo, że przytomność i uwaga są najważniejsze na każdej budowie. Człowiek nie jest jednak w stanie przewidzieć każdej niebezpiecznej sytuacji. Wyznaczone ścieżki dla ruchu pieszego i kołowego są kluczowym elementem zwiększającym bezpieczeństwo. Jeśli została wyznaczona specjalna, zamknięta strefa do mieszania zaprawy, należy stworzyć możliwość bezpiecznego wchodzenia i wychodzenia z niej: pionowe rozcięcie w materiale lub suwak. Pod żadnym pozorem nie należy opuszczać takiej strefy, przechodząc pod materiałem - operatorzy maszyn nie spodziewają się osób pieszych, które ponadto schylają się i mogą zostać potrącone lub nawet przejechane.
Pracownik pięcioosobowego zespołu używał elektrycznego młota wyburzeniowego, podłączonego do przedłużacza. Kabel dostał się do kałuży stojącej wody, a pracownik został momentalnie porażony prądem. Zmarł w karetce wiozącej go do szpitala. Później okazało się, że kabel urządzenia miał uszkodzoną izolację, a mężczyzna nie miał na sobie gumowych butów.
Najczęstsze wypadki podczas korzystania z elektrycznych narzędzi ręcznych są powodem przecięć, przekłuć, porażenia prądem, oparzeń i obrażeń oczu. Kiedy pracujemy takimi narzędziami, upewnijmy się, że są oczyszczone i sprawne. Przed rozpoczęciem pracy sprawdźmy, czy izolacja nie jest uszkodzona. Jeśli potrzebna jest wymiana ostrza, wiertła czy innych akcesoriów, a także nasmarowanie lub zmiana ustawień urządzenia, w trakcie czynności powinno być ono wyłączone z sieci elektrycznej. Przedłużacze powinny być zabezpieczone i ułożone w taki sposób, by nie stwarzać ryzyka potknięcia.
Operator walca, pracujący przy utwardzaniu nawierzchni, musiał skorzystać z toalety. Niestety, w okolicy nie ustawiono przenośnych ustępów, więc pracownik zdecydował się na załatwienie potrzeb za osłoną w postaci dwóch walców stojących jeden za drugim.
W tym momencie kierowca wywrotki wycofał i przypadkiem przepchnął jeden z walców, co spowodowało przygniecenie operatora. Poszkodowanego natychmiast przewieziono do szpitala, gdzie stwierdzono zgon wskutek rozległych obrażeń wewnętrznych.
Dochodzenie w sprawie tego wypadku wykazało, że hamulec postojowy walca nie działał poprawnie. Co więcej, kierowca ciężarówki parkował pojazd bez udziału pomocnika, korzystając jedynie z lusterka. Wsteczny czujnik zbliżeniowy nie działał. Jak widać, tragiczny wypadek spowodował szereg czynników, których można było łatwo uniknąć. Oto parę wskazówek, jak uchronić się przed podobnymi sytuacjami:
1. Trzymaj się planu. Przy dużej liczbie maszyn na placu budowy, osoby poruszające się pieszo powinny trzymać się ustalonych ścieżek, eliminując w ten sposób możliwość kolizji.
2. Korzystaj z pomocy obserwatora. Kiedy parkujesz duży pojazd na placu budowy, zawsze proś kogoś o obserwację miejsc, których sam nie możesz zobaczyć. Można skorzystać z pomocy krótkofalówek lub innych urządzeń do komunikacji na krótkie odległości.
3. Sprawdzaj stan techniczny sprzętu. Jeden z walców i ciężarówka nie działały poprawnie. Gdyby przed zmianą ich funkcjonowanie zostało sprawdzone, usterki możnaby wyeliminować i zapewnić bezpieczeństwo pracowników.
4. Pamiętaj, że jako osoba piesza nie masz szans w starciu z maszyną ważącą dziesiątki razy tyle, co człowiek. Bądź czujny, nawet, jeśli nie wykonujesz niebezpiecznych czynności. Plac budowy jest bezpieczny tylko, jeśli wszyscy zdają sobie sprawę z zagrożeń. Uważaj, by twojej koncentracji nie łamały przypadkowe wydarzenia, jak właśnie wycieczka do toalety czy dzwoniący telefon.
Firma wyburzeniowa zajmowała się stopniową rozbiórką dwupiętrowego budynku. Znaczna część pracy była już wykonana, kiedy podłoga drugiego piętra niespodziewanie zawaliła się, zasypując trzech pracowników. Ratownicy musieli zabezpieczyć budynek przed kolejnymi niespodziewanymi zawaleniami, zanim udało się im dotrzeć do poszkodowanych.
W wyniku wypadku jeden z pracowników zginął, a dwóch zostało rannych. Dochodzenie wykazało, że powodem zawalenia było przecięcie elementu nośnego. Ponadto, jak się później okazało, pracownicy byli wcześniej upominani w związku z naruszeniami zasad bezpieczeństwa.
Wyburzenia to bardzo nieprzewidywalna branża, a warunki pracy zmieniają się z każdym nowym zadaniem. Nawet, jeśli miejsce wyburzenia zostało dokładnie sprawdzone, a prace zaplanowane - trzeba koniecznie zachować szczególną ostrożność! Pracownicy powinni poznać zasady bezpieczeństwa i technikę pracy firmy, a także uważnie przestudiować dokumentację dla każdego wyburzanego budynku.
Oto najważniejsze punkty, które trzeba zrealizować przed przystąpieniem do pracy:
1. Przed rozpoczęciem pracy budynek zostanie poddany szczegółowym oględzinom przez specjalistów, którzy określą potencjalne zagrożenia podczas rozbiórki. Koniecznie zapoznaj się z wynikami ich pracy!
2. Pracuj od góry. W opisywanym wypadku pracownik przeciął element podtrzymujący podłogę nad jego głową. Prace rozbiórkowe powinny postępować od góry budynku w dół. Przed rozpoczęciem rozbiórki kolejnego piętra, należy dokończyć powyższe.
3. Zgłaszaj nieprzewidziane sytuacje. Wyburzenia to - ponownie - nieprzewidywalna praca, każdy może natrafić na coś, czego nie przewidziano w planie prac. Zgłaszaj takie rzeczy przełożonemu. Stawką brawury lub przesadnej rutyny jest ludzkie życie.
Ciężarówka przygotowana do załadunku urobku wjechała na plac budowy, a dwóch pracowników podeszło do jej tylnego zderzaka. Jednocześnie, nieświadomy obecności nowego pojazdu w okolicy, operator ładowarki kołowej wycofał swój pojazd. Jeden z pracowników został przygnieciony do tylnego zderzaka ciężarówki. Zginął w wyniku licznych obrażeń wewnętrznych.
Dochodzenie w tej sprawie wykazało, że operator ładowarki nie był świadomy pojawienia się ciężarówki na placu budowy. Jednocześnie, prace były prowadzone przez niewielką firmę, nie posiadającą kompletnego programu gwarantującego pracownikom bezpieczeństwa.
Jak twierdzą specjaliści, największym błędem popełnionym przez właściciela firmy i pracowników było traktowanie zasad bezpieczeństwa na równi ze zdrowym rozsądkiem. Oczywiście, używanie głowy na budowie to podstawa, ale to nie zawsze wystarcza. Warto poinformować wszystkich pracowników o ogólnych działaniach i możliwych zagrożeniach. Nie wszystko da się przewidzieć, oczy i uszy w warunkach budowlanych mogą zawieść - i wtedy taka wiedza może okazać się kluczowa.
Jeśli jesteś właścicielem firmy i szykujesz się do nowego projektu:
-Dokładnie obejrzyj plac budowy i odnotuj wszystkie potencjalne zagrożenia
-Poproś brygadzistę/majstra/kierownika by zastanowił się nad możliwymi niebezpiecznymi miejscami, ograniczeniami i zagrożeniami specyficznymi dla danego miejsca
-Zapoznaj cały zespół z uzyskanymi informacjami lub zleć zapoznanie zespołu brygadziście/majstrowi/kierownikowi
Jeśli na placu budowy porusza się wiele pojazdów, to w oczywisty sposób zwiększa się ryzyko kolizji - zarówno z innymi pojazdami, jak osobami pieszymi. Warto przemyśleć sposób na utrzymanie ruchu kołowego i pieszego w porządku, tak, by ograniczyć niebezpieczne sytuacje.
-Wyznacz trasę dla maszyn i ciężarówek, a także najlepsze ścieżki piesze
-Jeśli jesteś operatorem, poinformuj osobę w okolicy o zamiarze wycofania maszyny - niech sprawdzi, czy ktoś nie znajduje się na drodze
-Jeśli jesteś pieszo, zwracaj uwagę na okoliczne maszyny i postaraj się zaalarmować operatorów o swojej obecności
-Absolutnie nie zapominaj o odblaskowej kamizelce i kasku!
Trzech pracowników kopiących rów przy rurze wodociągowej starało się odsłonić miejsce awarii. Jeden z nich, przy pomocy szpadla pogłębił ścianę wykopu, jednocześnie niszcząc podparcie fragmentu znajdującej się powyżej drogi. Niespodziewanie, ściana wraz z fragmentami asfaltu zawaliły się, przygniatając go i zabijając na miejscu.
Jak stwierdzili fachowcy, podczas prac naruszono zasady bezpieczeństwa, ponieważ brzegi wykopu nie zostały odpowiednio zabezpieczone. Zgodnie z przepisami BHP, wszystkie głębokie wykopy powinny być zabezpieczone zgodnie z przewidywaniami projektu robót ziemnych. Jego autor powinien wziąć pod uwagę nie tylko samą głębokość wykopu, ale również rodzaj gruntu, jego nawodnienie oraz obciążenie w pasie równym głębokości kopania.
Jednocześnie, zgodnie ze statystykami wypadków na placach budowy, zdecydowanej większości podobnych sytuacji można łatwo uniknąć. Prostymi sposobami na zabezpieczenie wykopu są nie tylko szalunki rozmaitych rodzajów, ale również skarpowanie czy podpieranie. Nie każdy nadaje się do każdego wykopu, a użytkownicy powinni być odpowiednio przeszkoleni.
W opisywanym powyżej wypadku istotnym czynnikiem była woda, która wyciekając spowodowała wstępne naruszenie ściany wykopu. Gdyby na placu budowy znajdowała się osoba przeszkolona w zakresie fizyki gleby i możliwych problemów wynikających z nawodnienia, być może mogłaby uprzedzić pracowników przed zagrożeniem. Warto zainwestować w szkolenie pracowników, by móc łatwo uniknąć podobnych sytuacji.
Pamiętajmy, by pilnować porządku na placu budowy na którym odbywają się wykopy. Oto parę istotnych zasad:
-pryzma wysypana zbyt blisko wykopu: obciążenie może spowodować zawalenie się ściany
-pęknięcia ściany wykopu: szczególnie istotne w glebach gliniastych lub warstwowych, wskazują możliwość zawalenia
-pęknięcia i szczeliny blisko dna wykopu: również wskazują na możliwość istnienia grząskiego gruntu pod spodem i bardzo niebezpiecznego osunięcia
-jeśli dojdzie do wypadku, niewyszkolone osoby usiłujące ratować uwięzonych kolegów mogą przyczynić się do spotęgowania szkód: trzeba natychmiast wezwać fachowych ratowników
Pamiętajmy, że metr sześcienny ziemii ornej waży około 1,5 tony, a metr sześcienny suchej gliny - około 1,8 tony. Spod takiej masy naprawdę trudno się wydostać - dbajmy o bezpieczeństwo w wykopach!
Jedna osoba zginęła, a trzy zostały ranne, kiedy koparko ładowarka ześlizgnęła się z przyczepy podczas transportu. Maszyna uderzyła w samochód osobowy i wraz z nim spadła do rowu.
Świadkowie wypadku opisywali, jak kierowca holujący koparko ładowarkę traci kontrolę nad pojazdem. Chwilę później, mocowania maszyny puściły i doszło do tragedii. Później okazało się że kierowca był wcześniej notowany za przekroczenie prędkości i niewłaściwe transportowanie sprzętu budowlanego.
Jak mówią fachowcy, większość wypadków związanych z holowaniem maszyn na przyczepach jest spowodowana ludzkimi błędami. Prawidłowe transportowanie ciężkiego sprzętu wymaga wiedzy, doświadczenia i cierpliwości. Przed załadowaniem jakiegokolwiek urządzenia na przyczepę trzeba koniecznie zapoznać się z jej maksymalną ładownością, a także umiejscowieniem mocowań, oraz specyfikacją transportowanej maszyny.
Bardzo istotną kwestią jest umiejscowienie ładunku na przyczepie. Jeśli będzie zbytnio wysunięty naprzód, przednie koła pojazdu holującego będą uniesione i to przełoży się na gorszą sterowność. W drugą stronę - z ładunkiem za daleko z tyłu - możemy pogorszyć możliwości hamowania i kontrolę trakcji.
Bez trudu można znaleźć ładowność przyczepy, opisaną na tabliczce informacyjnej. Przekroczenie tej wartości wpływa nie tylko na przyspieszenie, skręcanie i hamowanie, ale może też spowodować uszkodzenie opon oraz przedwczesne uszkodzenie osi lub łożysk. Koniecznie trzeba również potwierdzić dopuszczalną masę przyczepy dla pojazdu, którym chcemy ją ciągnąć.
Około połowy tragicznych wypadków przy transporcie maszyn zdarza się podczas wjeżdżania na przyczepę i zjeżdżania z niej. Tylko odpowiednio wyszkolony operator powinien móc to robić. Jeśli to możliwe, najlepiej wjechać na przyczepę tyłem, by móc zjechać z niej przodem. Jeśli operator jest sam, powinien kierować się brzegiem przyczepy jako punktem odniesienia.
Pamiętajmy też, by używać tylko odpowiednio wytrzymałych pasów i łańcuchów. Przed wyruszeniem w drogę warto jeszcze raz obejść maszynę i sprawdzić, czy nie pozostawiliśmy żadnych nieumocowanych obiektów. Na drodze zamienią się w potencjalne zagrożenie. Rozsądny kierowca będzie regularnie się zatrzymywał, by sprawdzić wszystkie mocowania.
Dwuosobowy zespół z koparko ładowarką pracował przy kopaniu przyłącza gazowego, kopiąc rów wzdłuż ściany domu. W pewnym momencie operator opuścił kabinę maszyny by pomóc koledze. Kiedy do niej wrócił, przypadkowo oparł się o manetkę kontrolującą ruch ramienia i przygniótł współpracownika do ściany, zabijając go na miejscu.
Winę za ten tragiczny wypadek ponoszą obaj mężczyźni. Operator powinien opuścić ramię do bezpiecznej pozycji i wyłączyć maszynę przed jej opuszczeniem. Tymczasem, drugi pracownik powinien mieć świadomość strefy niebezpiecznej ramienia maszyny i pozostać poza nią.
Specjaliści radzą, by wychodząc lub wchodząc do maszyny zachować szczególną ostrożność. Pamiętajmy o trzech punktach oparcia. Nie wskakujemy do kabiny "na szybko", ale uważnie i tak, by przypadkiem nie poruszyć kontrolerów. Pomijając fakt, że maszyna powinna zostać wyłączona i ustawiona w bezpiecznej pozycji, przed rozpoczęciem pracy należy zawsze sprawdzić, czy w zasięgu "rażenia" ramienia nie znajdują się ludzie.